Medisin i mørketida

Sit her og tenkjer…
Idag var det berre fotefar etter nokre fuglar å sjå her
stusle lite menneske, og glad er eg for det.
Tek ein sup kaffi
let blikket vandre

Medan einkvan djupt i meg sjølv
med ein nøkkel eg trudde berre var min
famlande i eit mørke eg trudde berre var mitt
låser opp rom
eg trudde lyset aldri ville sjå.
Rom djupt i meg sjølv
der berre eg og mørket
var i lag.
Kor rart då at nøkkelen heng der han skal
medan ingen rom er mørke…